Ik kruip in een hoekje in de lounge. De Negroni-cocktail is geen aanrader. Diverse bewoners van deze boot hebben zich aangekleed voor het diner. Nette bloes, leuk jasje, mooie jurk, slippers. Ze wachten op de omroep dat het diner start. Een jongen van een jaar of 16 loopt naar de lounge en blaast zijn frustratie …
Terwijl de grote meute naar links ging, naar de waterval in het gebied Blaesedalen, besloot ik mijn eigen wandeling te maken. Dat eigen werd wel benadrukt op het moment dat in de wijde verte geen mens te bekennen bleek. Dat is best spannend. En toen ineens iemand ver achter me liep, heb ik toch maar …
Het is vannacht licht. De hele nacht kan je op de dekken heen en weer wandelen, tot je er gek van wordt. Of tot ik er gek van word, want ik ga mijn bed in en dus wandelen ze over mijn hut. Het kraakt weer boven mijn hoofd. Het leven op een cruiseschip als passagier …
Ilulisat was niet te bereiken door de grote hoeveelheid drijvend ijs rondom de stad. De Azores kon niet verder, de tenders konden de afstand niet aan. Met vissersboten kregen we een tocht van 2 uur over het water, langs het einde van de gletsjer en de grote drijvende blokken ijs en kleine ijsblokjes. Dit kan …
Meer info over het schip: MS Azores
“Het schip des doods” is een macabere bijnaam voor een vaartuig waar ik binnenkort 15 nachten ga verblijven. Nu zal die naam vast wel vergeten zijn bij het personeel en/of vooral niet gecommuniceerd worden tijdens de voorlichtingen op het schip zelf. Toch fascineert hij me en kan mogelijk als inspiratie dienen bij een fictieve twist …