En dan sta je bij je tweede waterval, waarvan je denkt…dûh. Na IJsland ik elke waterval een beetje sukkelig, maar vooruit. De omgeving is mooi, niet fotografeerbaar is de nevel die als sterren langzaam je gezicht bereiken en dan een een frisse stippel geeft. Bijna dromend van dat stuk. En die waterval is dus niet de vakantie, maar die nevel wel. Dus fotograferen is eigenlijk suf, want het echte wat je wilt vasthouden kan je nooit vastleggen. Zo en na deze filosofische beschouwing dus weer terug naar de werkelijkheid. Subje uchte en huhhuhte en dood. Ik ben 30 minuten weg en van eenzaamheid besluit de accu het te begeven. Als ik nou een lamp aan had laten staan of zo, maar nope. Gewoon uit zichzelf.

Dus ik belde de AA (NZ’se wegenwacht) en of ik even 140 dollar wil dokken, want dat inkt als een dode accu en dat is de verantwoordelijkheid van de mobilist. Uhh. Okay.
De man was er binnen een half uur en constateerde dat de accu gewoon dood was. Pas de dag erna kon ik toestemming krijgen van ACE Rental voor een nieuwe accu.
(foto wil niet groot uploaden 😉
Meteen aan het rijden geslagen naar Rotorua, want ik loop dus achter. E na bijna 300k besloot ik toch maar mijn GPs anders in te plannen. Op naar Hobbiton. Alleen de weg ernaar toe was al bijzonder!

Okay en die huisjes zijn toch erg leuk. Je krijgt een rondleiding van 2 uur, erg leuk.


Om 18:10 was ik in Rotorua. Ingecheckt bij het hostel, omgekleed en meteen door naar de Hangi (Maori feestmaal met show). Al geboekt onderweg.