Vanochtend wakker geworden met, naast het continue gebrom van de motor, het geluid van regen. Op mijn zesde verdieping tikt het tegen de wand en op het dek boven me. Ik draai me om, want we gaan pas later vanmiddag aan wal. Hopelijk is het iets beter weer dan nu.

Op verdieping 1 horen ze het klappen van de golven tegen de wand. Dat lijkt me iets minder prettig. Zij hebben helemaal geen uitzicht, ik kan tenminste nog langs de tender voor mijn raam kijken voor een idee van het weer.

Op de tv zie ik de beelden van het de boeg met het geluid van Celine Dion, volgens mij het nummer van de film Titanic. In de verte wel enkele ijsbergen, maar niks wat de rest van de film ook zal doen herleven.

Mijn blazer hangt aan een haakje aan de wand en schuift heen en weer. Leuk hoe de zwaartekracht de golfbeweging zichtbaar maakt. Voor de rest is het alleen te voelen. Dan is de stang waar de douche aan hangt ineens multifunctioneel. En dan te bedenken dat de golven nog meevallen.

Vanavond vertrekken we naar IJsland. Dat betekent dat we twee dagen op zee zullen vertoeven. Ik ben benieuwd hoe het dan is, deels vanuit de golven en deels vanuit het plezier. Hoe lang zullen de ijsbergen zichtbaar zijn? Welk vermaak zullen ze nu weer bedenken? Of komen de netste kleren uit de kast voor Captains Dinner?

Buiten klotst het water omhoog tegen een ijsberg. Ik heb het koud, ik ga weer een extra dikke fleece halen.