Ik loop op 1 november om 9 uur ’s ochtends voorbij een hamburgertent in Queenstown, waar jongeren zich tegoed doen aan … hamburgers. Ik zucht vol afkeur, jeugd van tegenwoordig, terwijl ik een roomdonut wegpeuzel en een choco-croissant (€2,80) nog in mijn jaszak heb. Ha, hilarisch. Voor de christelijk opgevoeden onder jullie, een gevalletje splinter en balk.

Als ik mag klagen over NZ. Ik verlang naar een gewone boterham, volkoren, al lekker zonder te roosteren, met echte Goudse kaas die niet $9,85 per 150 gram kost. De procesindustriekaas die ze hier hebben is smerig en een dag in een warme auto maakt ‘m niet lekkerder. Dus nu wel weer iets kazigs in de koelkast van mijn 2 kamers onder 1 kap en witte (zucht) bolletjes. Serieus, een moment om zelfs naar Sodexo te verlangen. De prijzen komen ook wel overeen.

Met mijn ‘ontbijt’ achter de kiezen ben ik naar de onderwater observatorium gegaan. Onder een steiger in het meer kan je kijken naar de eenden en vissen. Bij binnenkomst was het meest spectaculaire het gepoets van de 6 ramen. Een stel toeristen vroeg mij of het water in open verbinding was met het meer. Uh, dûh. Mijn grapje tegen het kassameisje wat na ons binnenkwam dat het gepoets de vissen weggejaagd had, zorgde dat we gratis mochten kijken. Uh….was niet zo bedoeld, maar okay.

Op de steiger waren ze aan het instappen in een jetboat. Sittepit, dat had ik graag gedaan, maar dat gestuiter vinden mijn ribbetjes vast niet grappig. Dus de auto gepakt en op naar Te Anau. En om even te laten zien dat hier een paar schapen zijn…

Trouwens, het is overal mooi, ook in de achteruitkijkspiegel.

Om 13 uur aangekomen bij het YHA, waar ik één van de twee kamers heb in een privéhuisje. Om 13:40 stond ik bij de steiger om met de boot naar een gloeiwormgrot te gaan op één van de eilanden in dit fjordengebied. Die lichtgevende maden zijn geinig (inzoomend eigenlijk ontzettend goor), vooral de grot was met een gigantische hoeveelheid water stromend erdoorheen bijzonder mooi. De rest commercieel en duur, zoals alle toeristentrips hier.

En natuurlijk zoals alle dagen veel ontmoetingen. Gepraat met een vrouw uit Brisbane die in 73 vanuit Enschede is geëmigreerd. Haar man is altijd langzaam bij uitstappen van boten en weggaan uit winkels etc. En hier in mij. Huisje slapen een stel zwitsers. Ze kunnen niet goed Engels spreken, dus ik heb mijn Duits weer aufgeputst…so etwas.

Okay, ondertussen ben ik dus op het Otago schiereiland. mcFarmstay oid als hostel. Aanrader.
Heb nog enkele minuten internet, dus kan weinig nieuws schrijven. Samenvatting: Doubtful Sound mooi, waterkrachtcentrale leuker, ribben doen nog pijn (vooral ’s nachts), zit in Honeymoonsuite, koffie is eindelijk goed en het is hier verdomde mooi.

Laatste motel is geboekt in Christchurch, maar dat was een moeilijke. Veel is vol en ik wilde ook nog eens tussen stad, Antarctica-center en vliegveld. Gratis internet en een bubbelbad (ja, was duur). Dan probeer ik nog wel bij te praten, voor ik jullie kant op kom.

Dikke zoen,
Danielle