Okay, nog een stukje pré-uitbarsting, namelijk het andere deel van 21 november 2012. In alle drukte om de uitbarsting, vergeten dat ik ook een tocht van 19,4 km heb gemaakt.
Links van Mount Doom is de Crossing.

Misschien iets minder, omdat we een stukje afsneden over de richel.
Ik heb géén goede conditie, dus zag de bui al hangen. Een bovenwoning is ook op geen enkele manier een voorbereiding voor een tocht in de bergen.
De beste manier om je slechte conditie te verbergen is om steeds halverwege een helling foto’s te maken achter je… Daar waren er genoeg van, ik ging gewoon suf uithijgen 😉 Crisis, wat was dat zwaar. Eerste deel was ook erg warm. Maar ook ik heb genoeg foto’s, zie verstopt twee lange stukken looppad op deze foto:

Er lag ook nog sneeuw, waar we door/overheen moesten.

Pittig doorwandelen in alle kleuren over de Red Crater.


Op naar Emerald Lakes, drie kratermeren.

En om te laten zien dat ik geen watje ben: dat heb ik naar beneden afgelegd…maar ben ook boven gekomen…, zie je de stipjes rechts? Dat zijn mensen.

Vervolgens ging ik een actief vulkanisch gebied in.

Wat erna gebeurde heb ik al aangegeven. Nog wel even een mooie foto van het neerkomen van de as.

En na alle commotie, het volgende bord, enigszins hilarisch.

Nu op veiligere afstand:

Naar beneden lopen ging trouwens een stuk sneller. Een laatste deel van de tocht ging door het bos. Hier ook weer het advies: niet stoppen ivm gevaar. Ik vermoed ivm modderstromen, gezien het modderige bos. Toch even stil gestaan om een foto te maken…

Is de tocht een aanrader? Ja! Volgens mij zeggen de foto’s genoeg. Met goede conditie fantastisch mooi, met slechte conditie ook, alleen even doorzetten. Maar voorlopig is de boel nog afgesloten.