Grappig. De vulkaan blijft een beetje hangen, maar ik heb meer gedaan de dag voor de uitbarsting (20-11-2012). Even een terugblikje.
Eerst bij de Starbucks heerlijk koffie geleut. Met extra koffie in plaats van slootwater.
Ik houd niet zo van musea. Bij de Buried Village, onder Rotorua, laten ze zien wat de schade van de recente (?) uitbarsting van 1886 was. Niet alleen feitelijk (lees saai), maar juist de verhalen van mensen die toen leefden. Over een moeder die klem komt te zitten tijdens de uitbarsting en meemaakt dat haar man en kinderen om haar heen sterven. Aangrijpend. De uitgegraven stadsdelen (houten huis, stenen koelkast en haard) zijn niet spectaculair wel informatief. De natuur is mooi en eindelijk een fatsoenlijke waterval.

Volgende stop was Waimangu. Ook daar was er geothermische activiteiten, dus mooi voor een toerist om eens te kijken. Ik was alweer laat, dus had de keuze: wandelen of de boot. Ze adviseerde wandelen…s*** 😉

De geiser van 45 cm:

Een blauw kratermeer:

En nog meer goors:
<
Vervolgens een iene miene mutte voor waar ik ging slapen. In ieder geval in National Park Village en heb gekozen voor de Adventure Lodge (toepasselijk, niet?). Gereserveerd om 5 uur en moest toen nog 2 uur rijden. De km’s schieten wel op.