Okay, niet zo extreem, maar ik zou het niet echt een relaxte stad noemen. Dus voor het begin van je reis is het niet een aanrader. Auto’s op wegen, sowieso wegen, veel wegen, veel meerbaanswegen, veel auto’s, veeel….. 

Het hotel staat in Toronto. Van daaruit is het nog een half uur naar het centrum. In een appje de goedkoopste parkeergarage  gezocht. Appje was wat verouderd. 

Dus wat ga ik allemaal bekijken. In het excursiepakket zitten 5 bezienswaardigheden. Hell. Haasten dus. Na de CN  Tower in geweest voor een fantastisch uitzicht, op naar Casa Loma.
 
Dat is 5 km lopen. Mmm, ik hop dan maar op een bus. En ipv naar Casa Loma, vond ik ineens een boot, die hoorde bij het hop on kaartje. Tof.

 
Dus na de boot lekker op de bus als echte toerist (ben ik de enige die zich soms knap dom voelt als toerist?) naar Casa Loma. Een uurtje bakken op de bus en dus bedacht ik me dat ik te-weinig-water en te-weinig-koffie hoofdpijn had. En toen begon de vakantie pas echt. Want dat gejakker om alles te zien, is dat echt vakantie? Achter het kasteeltje, op het terrasje, met Pellegrino, eten, koffie en nog een Pellegrino, genieten van het uitzicht. Goed tegen hoofdpijn en goed voor het vakantiegevoel.
 

Dat gejakker is eigenlijk maar raar. Alles moeten zien. Haasten naar het volgende museum, want straks mis je het. Vreemd. Dus, na een Casa Loma, waar ik de telefoontoestellen machtig mooi vond, heb ik de derde bezienswaardigheid in 40 minuten doorgelopen. Het Ontario Museum. Mooi, maar het ging sluiten.
 En met een wandelingetje terug, heb ik nog even langs het water gezeten. Daarna mijn auto teruggekocht voor 15 dollar en een half uur van de hektiek van het verkeer genoten (bah).

En het mooiste van Toronto is dat je eruit kan. Dus vrijdag door het centrum, ja de snelwegen lopen daar gewoon doorheen, de stad uit gegast. En dan duurt het nog bijna een uur voor je enigszins Toronto-af bent.